• NEIKERek jatorri naturaleko immunomodulatzaileetan oinarritutako estrategia berriak aztertzen ditu, animalien defentsak indartzeko eta osasun-prebentzioa sustatzeko

 

Gaixotasunen prebentzioa da abeltzaintzan osasun-kudeaketa eraginkorrago baterantz aurrera egiteko bide nagusietako bat. Testuinguru horretan, NEIKERek animalien immunitate-sistema nola trebatu ikertzen du, animaliek askotariko mehatxuei erantzuteko gaitasuna handitu dezaten eta, horrela, antibiotiko bidezko tratamenduetara gutxiagotan jo behar izateko.

Ikuspegi horren oinarria da animaliaren defentsa naturalak prestatzea, patogenoak agertzean azkarrago eta eraginkorrago jardun dezaten. Horretarako, ikerketak kontuan hartzen ditu bai immunitate moldakorra —mehatxu jakin batzuen aurrean espezifikoa eta iraupen luzekoa dena—, bai berezko immunitatea —memoria-osagaia edo trebatutako immunitatea barne—; horri esker, erantzun azkarragoak sor daitezke askotariko agenteen aurrean.

Txertaketa tradizionalak immunitatearen bi adarrak aktiba ditzakeen arren, txertoak patogeno jakin bati aurre egiteko diseinatu ohi dira, eta haien ebaluazioa mehatxu zehatz baten gainean egiten da. Horregatik, ez dira beti ezagutzen beste agente batzuen aurrean izan ditzaketen ondorio onuragarriak, eta horrek estrategia osagarri berriak garatzeko aukera ematen du.

Ildo horretan, NEIKERek animalien defentsak aktibatzeko gai diren jatorri naturaleko immunomodulatzaileak eta konponbideak ebaluatzen dihardu. Helburua da eraginkortasunez eta segurtasunez erabil daitezkeen konposatuak identifikatzea, halakoak garatzen jarraitu aurretik.

Ikerketa horren adibideetako bat dira zuhaitz-azalaren estraktuetan oinarritutako immunoestimulatzaileak. “Hasieran, konposatu horiek aztertzen dira, gaixotasunak eragiten dituzten bakterioen ugalketa geldiarazteko gai diren egiaztatzeko. Horrez gain, animalia-zeluletan duten eragina aztertzen da, kalterik eragin gabe erabil daitezkeela ziurtatzeko”, azaldu du Natalia Elguezabal zentro teknologikoko Animalia Zientziako Saileko arduradunak.

Lehen emaitza horietatik abiatuta, lanak beste saiakuntza batzuekin jarraitzen du, konposatuen portaera modu osoagoan aztertzeko. Horrela, ebaluatzen da konposatu horiek bakterioak zeluletan sartzea mugatu edo organismoaren defentsa naturalen jarduera estimulatu dezaketen.

Prozesu horri esker, emaitza positiboak dituzten konposatuak hautatzen dira, eta, beraz, garapenaren hurrengo faseetara igarotzen dira.

 

Prebentzioa eta kontrol proaktiboa

Tresna horien garapena prebentzioan oinarritutako osasun-kudeaketako ereduaren barruan kokatzen da, zeinak helburu baitu gaixotasunen agerpenari aurrea hartzea.

“Ikuspegi horrek tratamenduen beharra murrizteaz gain, etxaldeen funtzionamendua hobetzen ere laguntzen du, albaitaritza-kostuak, ekoizpen-galerak eta balizko merkataritza-mugak gutxitzen baititu”, adierazi du ikertzaileak.

Gainera, gaixotasunak murrizteak animalien ongizatea eta errendimendua hobetzen ditu, gaixotasunei lotutako estresa ere murrizten baita. Alde horretatik, askotariko mehatxuei azkar erantzuteko prestatutako immunitate-sistemak infekzioen garapena mugatzeko eta antibiotikoen erabilera arrazionalagoa egiteko aukera ematen du.

 

Tresna berriak

Arlo horretan aurrera egiteko, NEIKERek ezagutza sortzea eta konponbide berriak ebaluatzea helburu duten hainbat ikerketa-proiektutan parte hartzen du. Esaterako, PARAINVAX eta BIO² proiektuak, ardatz dutenak immunitate-sistema aktibatzeko mekanismoak aztertzea eta tresna berritzaileak garatzea.

PARAINVAX proiektuan, babes ezaguna duen txerto komertzial bat aztertzen da, zer zelula mota aktibatzen dituen identifikatzeko eta trebatutako immunitate-erantzuna hobeto ulertzeko. BIO² proiektuan, berriz, askotariko immunoestimulatzaileak ebaluatzen dira —besteak beste, bakterio inaktibatuen koktelak, postbiotikoak, mikroalgen estraktuak eta jatorri naturaleko beste konposatu batzuk—, bai NEIKERek garatutakoak, bai beste bazkide batzuek garatutakoak.

Bi ekimenen bidez, hausnarkarien immunitate-sistema trebatzeko gai diren konponbideak lortu nahi dira, arnasbideetako eta hesteetako infekzioak eta errape-mina eragiten dituzten patogenoei aurre egiteko. Hain zuzen ere, horiek dira abeltzaintza-ustiategietan antibiotikoak erabiltzeko eta galera ekonomikoak izateko arrazoi nagusietako batzuk.

 

Eragina osasun fisikoan

Albaitaritza-immunologiako ikerketaren ondorioak ekoizpen-eremutik harago doaz. Alde horretatik, abeltzaintzan antibiotiko gutxiago erabiltzea lagungarria da mikrobioen aurkako erresistentzien agerpena mugatzeko, pertsonei eragin diezaieketen gaixotasunen transmisioa murrizteko eta ingurunean hondakin gutxiago egoteko.

Horrela, animalien defentsa naturalak indartzera eta prebentzioan aurrera egitera bideratutako estrategiak bat datoz osasun publikoko eta jasangarritasuneko egungo erronkekin, eta osasun-kudeaketa efiziente eta arduratsuagoa sustatzen dute.